MOTOSİKLETSİZ İSTANBUL?MOTOSİKLETLE İSTANBUL?
istanbulda yaşayanların sanırım ençok dert yandığı konu trafiktir.ve motosiklet sevdalılarının motosikletlerine olan aşklarını körükleyen ve onları motosikletlerine bağlayan bir sebep de traafikte onları özgür kılmasıdır.bu yazıyı biraz dert yanmak için yazıcam.ama bence benim yaşadıklarımı dinleyince sizler de sanırım moto sikletinizden ayırmaması için Allah'a dua edersiniz.benim çok büyük bir motosikletim yok.125 cc bir makina.benim gibi deli gider ve onu çok seviyorum.geçen sevgilim dedi ki bak kıskanıyorum,lütfen anlatım durma motosikletini.yani kısacası motosikletim benim hayatımın değişmez bir parçası.malesef ondan ayrı kalmak zorundayım uzun zamanlar.istanbulda bir öğrenciyim,ailem burda değil.motosikletimi getirmek istadiğimde ise endişeliniyorlar ve izin vermiyorlar getirmeme.ki ben de üzülmesinler diye bu zamana kadar ısrar etmemiştim .lakin geçen sene artık canıma tak etti ve getirmeyi kafaya koydum.fakat aklımdan yeniden çıkarmam gerekti. motosiklet her nekadar benim hayatımın bir parçası olsa da ailemden öne geçmez asla.sonuçta istanbulda hala iett müşterisiyim.hergün okula giderken 100lerce motosikletçi görüyorum ,bir o kadar da ewe dönerken tabii.her seferinde de ah baba neden izin vermedin diye babama ve neden dinlemeyip getirmedim motorumu diye kendime kızarken ve ah motorum burda olsaydı şimdi bu trafikte beklemek sıcakta kavrulmak boncuk boncuk terlemek yerine nasıl da süzülürdüm arabaların arasından diye düşünürken içim sızlıyor.zoruma gidiyor.bazen de,şimdi bu satırları yazarken olduğu gibi gözlerim yaşarıyor.Allah'tan güneş gözlüğüm var da kimse o yaşları görmüyor.hadi canım ağlıyor musun demeyin.eğer bir insan ailesinden biriyle vedalaşır gibi öpe sarıla motorundan ayrılıyorsa ondan uzakta olduğu için de ağlayabiliyor.tamam bu belki abartma ona ağlama denmez sadece içim kötü oluyor ve gözlerim doluyor.fakat her motosikletli bir kardeşimi görünce,her bir motosiklet sesi duyunca kendimi onun üstünde görüyorum.ve her geçen gün aklımda olan şu fikir pekişiyor.okul bitince kazandığım ilk parayla motosiklet alıcam ,çünkü motosikletsiz istanbul zindan ,motosikleyleyse cennet.


